Oefenen om in Gods aanwezigheid te vertoeven.

 



OEFENEN OM IN GODS AANWEZIGHEID TE VERTOEVEN



"Oefenen, oefenen, oefenen.”


Je hebt het waarschijnlijk al geraden en we zijn het er, veronderstel ik, 

ook over eens dat oefening noodzakelijk is als je iets wil bereiken.

Oefenen is een vereiste omdat we van nature niet over alle basisvaardigheden

beschikken. We leren door te oefenen.


Vanuit het perspectief van Een cursus in wonderen is het ervaren van de aanwezigheid van liefde een erkenning en geen verandering. Het is niet iets dat we verdienen door oefening of opoffering, maar door los te laten en te focussen. De waarheid is ‘in’ ons en de Hemel is ‘hier en nu’ aanwezig. De enige blokkade voor dit bewustzijn is de onjuiste keuze in de denkgeest waarop we onze aandacht moeten richten.


De Cursus spoort ons ook tot een ander soort "beoefening" aan. Om het bewustzijn van liefde te bereiken, moeten we “[…] alleen waakzaam [zijn] voor God en Zijn Koninkrijk." (T7.I.2:8) Het is niet zo dat God ons Zijn Koninkrijk of Aanwezigheid in onze denkgeest en hart heeft ontzegd, maar we vinden andere dingen interessanter dan Zijn Aanwezigheid en de vrede die ze ons brengt. De noodzaak van waakzaamheid is de reden waarom we 365 Werkboeklessen in een Werkboek hebben en bijna 800 pagina's die ons een pad naar ontwaken uitleggen.


Jezus zegt: "In het Koninkrijk zijn betekent eenvoudig je totale aandacht erop richten. Zolang jij gelooft dat je aandacht kunt schenken aan wat niet waar is, aanvaard je conflict als jouw keuze” (T7.III.4:1-2). God verbergt zich niet voor ons en Hij wacht niet tot we de magische woorden zeggen of een of andere geheime doorgang vinden. Hij is hier en nu in volle aanschijn, Hij is niet met onze fysieke ogen waar te nemen, maar met onze spirituele visie en bewustzijn. Daarom is onze waakzaamheid nodig want op die manier kunnen we ons heroriënteren op wat waar en écht waardevol is voor onze gemoedsrust, zodat we de afleidingen van de wereld achter ons kunnen laten.


Misschien valt het woord "eenvoudig" op in het bovenstaande citaat, omdat het iets simpel en gemakkelijk lijkt te betekenen. Vanuit het perspectief van de Cursus is het inderdaad eenvoudig omdat we nooit alleen zijn in wat we doen, God is hier en nu bij ons. Maar we moeten dit bewustzijn méér willen dan te blijven klagen over de vervelende of overweldigende levensproblemen, want het vraagt onze volledige aandacht.


Onze volledige aandacht aan God geven lijkt misschien bijna onmogelijk in ons dagelijks leven, maar onthoud dat we alleen maar ‘bereidwillig’ hoeven te zijn om ons in Gods richting te begeven en de vrede en Zijn Aanwezigheid méér te willen dan alle afleidingen van de wereld. Van zodra we dat doen neemt God het over, maar onze bereidwilligheid moet wel zinvol zijn voor ons, zodat we het op zijn minst kunnen proberen.


Soms lijken al onze dagen uit hetzelfde patroon te bestaan als: opstaan, ontbijten, kinderen naar school brengen, werken, het huishouden beredderen, enz. Elke dag lijkt saai en aan weinig verandering onderhevig. Herken je dat? Soms moeten we dingen tegen onze zin doen en creëren we daar weerstand tegen. Om hierin verandering aan te brengen kun je je misschien concentreren op het genot dat anderen van jouw werk hebben. Eenvoudige taken zoals koken voor je gezin kan vreugde scheppen als je ziet hoe ze genieten van jouw maaltijden. Wanneer je werkt vanuit je hart en het met liefde doet dan maakt dat al een heel groot verschil.


Je kan alles altijd van twee kanten bekijken. Het glas is half leeg of half vol. In het eerste geval zal het je een gevoel geven van tekort en neerslachtigheid, in het tweede geval zal vreugde en plezier de uitkomst zijn. Jouw vreugde werkt dan aanstekelijk zodat mensen graag in jouw buurt zijn. We bevinden ons allemaal wel eens in omstandigheden waarbij onze taken repetitief of overweldigend lijken en soms weten we gewoon niet wat we moeten doen. Maar we hebben een geweldige kracht in ons om te kiezen waar we willen vertoeven: in de hel van onze oordelen over het leven en onze omstandigheden of in het besef dat elk moment een deur is naar de vreugde van God.

 

In de Cursus lezen we: "Het ego heeft de wereld gemaakt zoals het die waarneemt, maar de Heilige Geest, die herinterpreteert wat het ego gemaakt heeft, ziet de wereld als een leermiddel om jou thuis te brengen" (T5.III.11-1). We hebben Zijn hulp om deze wereld, die zo echt voor ons lijkt, opnieuw te interpreteren en te transformeren in de Hemel die ons beloofd is. Maar we moeten waakzaam worden voor die verandering.

 

Misschien kunnen we ons ertoe verbinden samen Gods Aanwezigheid te beoefenen. Een zeer mooie gedachte in dit verband komt uit de Cursus in werkboekles 237: “Ik zal in heerlijkheid opstaan en het licht in me toestaan heel de dag door over de wereld te schijnen” (WdII.237.1:2).


Dit is zo'n prachtige gedachte die me niet alleen herinnert aan mijn ware doel, om het licht van God over de wereld te laten schijnen, maar ook aan het feit dat ik dat licht al moet zijn om het te kunnen laten schijnen! Weten dat God met me meeloopt geeft moed een kracht, maar het is slechts een deel van het bewustzijn. Tenzij ik die kracht, aanwezigheid en liefde laat schijnen in mijn wereld en al mijn alledaagse activiteiten, zal ik het niet echt ervaren.


Dit idee is een waardevol hulpmiddel om onze werkelijke kracht en ons doel in elk moment wakker te maken. Het is NU tijd voor ons allemaal om dat licht te zijn, om de verandering te zijn die we zoeken, om vreugde en licht in dit moment te brengen. Het is een oefening, maar niet in de traditionele zin. Deze praktijk van waakzaamheid wordt ondersteund door de Aanwezigheid van God, wiens enige doel is dat we NU de Hemel kunnen ervaren. Zeg daarom:

 


Ik zal in heerlijkheid opstaan en het licht in me toestaan

heel de dag door over de wereld te schijnen.




                                                                                                                                                       Reine Van Dyck