Dit hoeft niet zo te zijn (T4.IV.t.)

Studenten van de Cursus weten waarschijnlijk reeds dat het lijden in de wereld

afkomstig is uit een onjuiste keuze vanuit de keuzemakende denkgeest.

Maar ervaren we dat ook zo? Meestal niet, en toch is dat net de oorzaak van al

ons lijden in de wereld. Dit hoeft echter niet zo te zijn zegt de Cursus.

Sinds mijn vroegste herinneringen ervaar ik dat de wereld oneerlijk is en helemaal niet strookt met mijn gedachten hierover. Als kind had ik het daar heel moeilijk mee. Gelukkig had ik mijn enige vriend Jezus, die me altijd steunde in moeilijke momenten. Ik had amper vrienden, werd nooit begrepen, en dus voelde ik me helemaal niet thuis in deze wereld. Toch had ik voor dit leven in deze droom gekozen. Ik ontdekte het belang om mijn gedachten over mezelf en de wereld te observeren. Door de oefeningen met de Werkboeklessen en het Tekstboek uit Een cursus in wonderen, kon ik ze omzetten en juist interpreteren. Vanaf dat moment werd de Cursus mijn leiding.

Wij worden allemaal op onze eigen manier bewust van onze vergissingen. Er zijn verschillende vormen van lijden zoals: fysiek, emotioneel en psychisch lijden. Wat zou er gebeuren wanneer we op een bepaald moment al dat lijden zouden kunnen herkennen als ‘spiritueel' lijden? Dit lijden komt voort uit de identificatie met het ego — het idee van een afgescheiden zelf. Zo zien we dat het niet gaat om vele afzonderlijke problemen, maar om één enkel innerlijk conflict in de denkgeest. De afscheidingsgedachte is nooit werkelijkheid geworden. Het is alleen maar bij ‘een idee gebleven’ waarin we wilden geloven.

Jezus zegt dat er in de denkgeest slechts één probleem is: de correctie van het geloof in de afscheiding. Wanneer we dit doorzien, verschuift de focus van het oplossen van talloze uiterlijke vormen van lijden naar het herkennen en loslaten van deze ene vergissing in de denkgeest. Hierin ligt onze verlossing en onze genezing. Verlossing van problemen in het ego gebeurt niet door iets buiten ons te veranderen, maar door de denkgeest te corrigeren en terug te keren naar de waarheid van de eenheid in God.

In het ego hebben we één probleem dat zich voordoet als vele problemen. De Heilige Geest ziet echter maar één probleem en daar is al ons lijden een gevolg van. Door niet meer te geloven in de afscheiding verlossen we onszelf onmiddellijk. De correctie van ons onjuist gericht denken lijkt eenvoudig, toch ervaren we dat hier niet zo. Het vraagt een intense toewijding in het loslaten van alle gedachten over deze wereld en over onszelf. Het is nodig om onze waarnemingen zodanig te filteren zodat we alleen nog het idee van ‘onvoorwaardelijke Liefde’ voor onszelf en anderen toelaten. Een mooie maar soms intense opdracht om te verwezenlijken, maar een die ons totale verlossing biedt.

Dit proces is de enige weg die wij uiteindelijk allemaal zullen afleggen. Iedereen zal op eigen tempo ontwaken want het is reeds gebeurd. We zijn altijd al thuis in God, ook al is dat in de wereld niet onze ervaring. We kunnen dus concluderen dat er zich steeds weer in vele verschillende vormen problemen zullen voordoen totdat we inzien dat het maar één probleem is. Ons doel is niet om op het niveau van de vorm te blijven zoeken naar oplossingen, want problemen zullen zich telkens opnieuw aandienen zolang we niet inzien dat er in wezen maar één probleem is. Pas wanneer dit werkelijk wordt erkend verdwijnen ze automatisch in de vorm.

Het geloof dat we moeten lijden, verliezen of offers moeten brengen om verlossing te bereiken, is een constructie van het ego en berust dus niet op de waarheid. In werkelijkheid is er binnen Gods schepping geen plaats voor leed, verlies of opoffering. De enige manier om deze vergissing te corrigeren is te erkennen dat het probleem niet buiten ons ligt, maar in onze waarneming. Die waarneming is illusoir, maar kan worden gecorrigeerd met de hulp van de Heilige Geest, mits we bereid zijn onze denkgeest volledig aan Zijn leiding toe te vertrouwen en niet langer zelf te bepalen wat goed voor ons is.

Hij biedt ons die verlossing, maar wanneer je Zijn Stem niet hoort, komt dat niet doordat Hij zwijgt, maar doordat jij niet bereid bent te luisteren. Hij spreekt voortdurend tot iedereen, zonder uitzondering. De vraag is dus niet óf Hij spreekt, maar: ben je bereid naar Hem te luisteren? En wil je werkelijk verlost worden van je problemen door jouw eigen beslissingen los te laten? Het moet nu wel duidelijk zijn dat wanneer we liever naar het ego luisteren en zelf controle over onze problemen willen behouden, we in een vicieuze cirkel blijven ronddraaien. Binnen het ego bestaan alleen maar grote of kleine problemen, want het ís probleemgericht. Daarom blijven ze in onze droom aanwezig en uiten ze zich via ons lichaam, onze gevoelens en onze gedragingen. De denkgeest maakt voortdurend plannen om het ego te beschermen tegen zijn ondergang, vaak zonder dat we ons daarvan bewust zijn.

De Cursus bevestigt dit:

        De spiegel waarin het ego zijn gezicht probeert te zien is zonder meer troebel. Hoe kan het zónder spiegels het

        voorspiegelen van zijn bestaan volhouden? Maar het is aan jou te beslissen waar je kijkt om jezelf te vinden. 

        (T4.IV.1:6-8)

        Wanneer je gemoedstoestand je zegt dat jij verkeerd gekozen hebt, en dit is telkens het geval wanneer je niet

        vreugdevol bent, weet dan: dit hoeft niet zo te zijn. In al deze gevallen heb je over een broeder die God geschapen 

        heeft verkeerd gedacht, en neem je beelden waar die jouw ego in een troebele spiegel tevoorschijn tovert.

        (T4.IV.2:2-3)

De enige oplossing is dan te leren denken met de Denkgeest van God. Dat lijkt misschien moeilijk of onmogelijk, maar besef dat wanneer we dit niet doen, we onze gedachten vanuit het ego blijven voeden en zo onze droom in stand houden. Zo blijft de gespleten, twijfelende denkgeest zichzelf binnen de droom manifesteren.

Als onze meest liefdevolle broeder, spoort Jezus ons aan om zijn voorbeeld te volgen en alleen Gods Liefde te zien wanneer je in de ogen van al je broeders kijkt. Al lijkt dit een moeilijke en misschien onbegonnen taak, toch zullen we pas dan in hen Gods glorievolle schepping zien.

        Wanneer je bedroefd bent, weet dan: dit hoeft niet zo te zijn. Depressiviteit ontstaat uit een gevoel beroofd te

        zijn van iets wat je wilt en niet hebt. Bedenk dat je van niets beroofd bent, behalve wanneer jijzelf daartoe besluit,

        en neem dan een ander besluit. […] Wanneer je ongerust bent, besef dat ongerustheid het gevolg is van de

        wispelturigheid van het ego, en weet dan: dit hoeft niet zo te zijn. Je kunt je even waakzaam opstellen tegen de   

        bevelen van het ego als ten gunste daarvan. […] Wanneer jij je schuldig voelt, bedenk dan dat het ego inderdaad 

        Gods wetten geschonden heeft, maar jij niet. Daar dient de Verzoening voor. […] Zolang jij je schuldig voelt, voert 

        je ego het bevel, want alleen het ego kan schuld ervaren. Dit hoeft niet zo te zijn (T4.IV.3,4,5:1-3;5-6).

Laten we onze bedroefdheid, onrust en ons schuldgevoel overgeven aan de Heilige Geest. Want zolang wij ons schuldig voelen heerst het ego, en weet dat alleen het ego schuld kan ervaren. Maar zoals Jezus in de Cursus zegt: “dit hoeft niet zo te zijn”.

        Heb je er wel eens echt bij stilgestaan hoe vaak je de gelegenheid hebt gehad jezelf blij te maken, en hoe vaak

        je die verworpen hebt? De macht van een Zoon van God is onbegrensd, maar hij kan de uitdrukking van zijn

        macht begrenzen zo veel hij wil. Jouw denkgeest en de mijne [Jezus] kunnen samen je ego wegschijnen,

        en de kracht van God vrij spel geven in alles wat jij denkt en doet. Neem met minder geen genoegen en weiger

        om iets anders als je doel te aanvaarden (T4.IV.8:1-4)

We kunnen telkens opnieuw kiezen om juist gericht te denken. Elke vergissing kan onmiddellijk omgezet worden door in onze keuzemakende denkgeest opnieuw juist te kiezen en onszelf te vergeven voor onze vergissing. Wat we dagelijks ervaren is alleen maar een persoonlijke interpretatie die niet op feiten is gebaseerd, omdat wij die zelf vanuit het geloof in het idee van afscheiding hebben bedacht. Dat is ook de reden dat niet iedereen hetzelfde denkt.

Het ego is onstabiel en daarom staan we soms letterlijke en figuurlijk wankel in het leven. Ik vermoed dat het voor iedereen die dit begrijpt toch stilaan duidelijk wordt dat de wereld nooit stabiel en eerlijk kán zijn. Er heerst altijd oorlog als weerspiegeling van de aanval op ons ware Zelf. Vandaar dat de oplossing nooit uit de ego-denkgeest kan voortkomen.

De Cursus zegt nog het volgende:

        Aan het einde wordt de lezer overgelaten aan de zorg van zijn of haar eigen Innerlijke Leraar, die heel het

        verdere leerproces zal leiden zoals Hij het juist acht. Hoewel de Cursus veelomvattend is kan de waarheid niet

        tot een eindige vorm worden beperkt, zoals uit de vaststelling aan het eind van het Werkboek duidelijk is af te leiden:

                 Deze cursus is een begin, niet een einde. [...] Er worden geen specifieke lessen meer gegeven, want die zijn

                 niet langer nodig. Hoor dus van nu af aan louter de Stem namens God [...]. Hij zal jouw inspanningen richting

                 geven en je precies vertellen wat je moet doen, hoe jij je denkgeest dient te richten en wanneer je in stilte tot

                 Hem moet komen om Zijn onfeilbare leiding en Zijn betrouwbaar Woord te vragen (WdII.Nw.1:1;3:1-3).

        Ik [Jezus] vergis me niet. Jouw denkgeest zal ervoor kiezen zich met de mijne te verbinden, en samen zijn we

        onoverwinnelijk (T4.IV.11:4-5).

“In de werkelijkheid van liefde bestaat geen lijden;
het ontstaat slechts waar die werkelijkheid wordt vergeten.
Lijden is niet door God gewild, noch door de werkelijkheid vereist,
maar ontspringt aan een dwaling van de denkgeest.
Het is zelfs geen noodzaak, maar een droom die ophoudt
wanneer de waarheid wordt herinnerd.”

                                                                                                                                                         Reine Van Dyck.